Η αποθέωση του μικρόκοσμου

Της Αλεξάνδρας

Προχτές το απόγευμα έπεσα δυστυχώς στην ανάγκη των κίτρινων αυτοκινήτων, των κοινώς λεγομένων ταξί. Για ακόμη μια φορά αναγκάστηκα να υποστώ τις επιλογές του ταξιτζή: το κάπνισμα, τη διπλοκούρσα, τη διαδρομή (προφανώς όχι τον προορισμό, αλλά τον τρόπο που θα φτάναμε στον προορισμό μας), και last but not least την εκπομπή του ραδιοφώνου.

Κι όμως με το αγαπημένο μου ραδιόφωνο ξεχείλισε το ποτήρι της υπομονής μου. Στην εκπομπή, σε άγνωστο για μένα ραδιοφωνικό σταθμό, συζητούσαν για την κίνηση υπό βροχή. Ζητούσαν από τους ακροατές τους να τηλεφωνούν από όπου και αν βρίσκονταν στο λεκανοπέδιο και να μοιράζονται την «εμπειρία» τους.

Από πότε ανάγεται το «κόλλησα στην κίνηση» σε εμπειρία, την οποία πρέπει να δημοσιοποιήσει το «θύμα»; Κυρίως ποιον ενδιαφέρει; Προσωπικά καθόλου. Αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι το γιατί ο μικρόκοσμος του καθενός μας αναδεικνύεται σε ζωτικού ενδιαφέροντος γεγονός; Δεν υπάρχουν, δηλαδή, άλλα θέματα συζήτησης έτσι ώστε να ξεχαστούμε την ώρα που έχουμε κολλήσει στην κίνηση, τότε –ίσως, λέω ίσως– να μην γκρινιάζουμε τόσο πολύ και η ζωή μας γίνει λίγο πιο όμορφη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: