Ο νεοδογματισμός του αντισυστημικού λόγου

Του Βασίλη Λυρίτση

Το είδαμε κι αυτό. Αντισυστημικός λόγος, σ’ ένα συστημικό κόμμα. Σε ένα νέο blog παρουσιάζεται η ιδεολογική και οργανωτική πρόταση για μια σύγχρονη, αντι-συστημική Αριστερά στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ. Με λίγα λόγια προσβλέπει στην ανατροπή του συστήματος της κοινωνίας του καπιταλισμού που στηρίζεται στην εκμετάλλευση του ανθρώπου. Τα επιχειρήματα των συντακτών του φανερώνουν δογματισμό και συντηρητική σκέψη, καθώς το σύστημα παρουσιάζεται ως το απόλυτο κακό και το αντισύστημα (αλήθεια ποιο είναι αυτό) ως το απόλυτα καλό.

Οι συντάκτες του πέφτουν στην παγίδα της υπερτίμησης των κινημάτων έναντι των θεσμών, χαρακτηριστικό γνώριμα σήμερα ένας νέου ιδιότυπου αριστερισμού. Αξιωματική αρχή του νέου αριστερισμού είναι η απαξίωση οποιαδήποτε θεσμικής μεταρρύθμισης, καθώς αυτή θα έχει ελάχιστη αξία μέσα στο πλαίσιο του συστήματος. Δυστυχώς έτσι υπονομεύεται κάθε προσπάθεια των εργαζομένων, της εκπαιδευτικής κοινότητας, των οικολογικών οργανώσεων κ.ο.κ. για αλλαγή και βελτίωση της υπάρχουσας κατάστασης από τη στιγμή που δε θέτουν σε αμφισβήτηση την «αστική» δημοκρατία. Και εδώ βέβαια βρίσκεται και η ειρωνεία της υπόθεσης. Η «αστική» δημοκρατία βάλλεται όχι μόνο από τον αντισυστημικό λόγο αλλά και από τον νεοφιλελευθερισμό.

Δυστυχώς ο νέος αυτός αριστερισμός έχουμε δει πώς λειτουργεί. Ενώ θεωρητικά διατείνεται υπέρ των συλλογικοτήτων και προβάλλει ένα πρόσωπο με κοινωνικές ευαισθησίες, στην πράξη όχι μόνο εμφανίζεται ως τιμωρός σε ό,τι βαφτίζει «σύστημα» αλλά επιμένει στη διαιώνιση ενός συστήματος που προάγει το στείρο ατομικισμό. Προμοτάρει και συμμετέχει για παράδειγμα σε «ακτιβιστικές» ενέργειες, π.χ. καταλήψεις για να ικανοποιήσει τα «θέλω» του χωρίς να συνυπολογίζει τις επιπτώσεις, χωρίς καν να μπαίνει σε διάλογο. Επιδεικνύει λοιπόν, τον κλασικό αβίαστο και ανέξοδο «μικροαστισμό» του «έτσι μ’ αρέσει» θυμίζοντας τον Έλληνα που παρκάρει στο πεζοδρόμιο και ζητάει και τα ρέστα.

Εναντιώνεται στην Ε.Ε. καθώς αναζητά ένα άλλο πλαίσιο διεθνών και περιφερειακών σχέσεων. Ποιο όμως, θα είναι  το άλλο διεθνές πλαίσιο; Της Κίνας; Της Ρωσίας;  Του Ιράν;

Και το χειρότερο: μέσα στη Δημοκρατία δεν αναζητά τις ευκαιρίες αλλά ανακαλύπτει σχεδόν πάντα αδιέξοδα και καταπίεση.

Advertisements

4 Σχόλια

  1. Προσωπικά είμαι σύμφωνος με την αντισυστημική προσέγγιση. Τάσσετε υπέρ της συλλογικότητας άρα η φωνή μου έχει αντίκρισμα, κατά του καπιταλισμού άρα και οι απόψεις μου. Δεν είμαι ικανοποιημένος από τις συνθήκες διαβίωσης μου, δεν είμαι ικανοποιημένος από τον οχαδερφισμό που επικρατεί. Η συσσώρευση πλούτου πραγματικά θίγει την αξιοπρέπεια μου. Η ευρωπαϊκή ένωση πρέπει να στραφεί και να λύσει τα προβλήματα μου και όχι να τα εντείνει. Προφανώς δεν θεωρώ όπως εσύ πως τα προβλήματα μου και η αδικία που νιώθω θα λυθούν από μόνα τους όσο κάθομαι να κρίνω άπαντες μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή μου, είτε ότι κάποιος προφήτης και εκλογικός μου αντιπρόσωπος θα μου λύσει τα προβλήματα.

  2. Προσωπικά λέω ένα μεγάλο μπράβο σε αυτούς τους ανθρώπους.
    Και θα μείνω σε αυτό από το κείμενο:
    «Πρακτικά σημαίνει δημιουργία και επιβολή από τα κινήματα που η Αριστερά συμμετέχει και πρωτοστατεί, συνθηκών ίσης πρόσβασης και ευκαιριών όλων στη μόρφωση, στη δουλειά, στην πληροφορία, στη συμμετοχή στις αποφάσεις, στους ελεύθερους χώρους, στην υγεία, στην αξιοπρεπή διαβίωση, στον πολιτισμό, στην αναψυχή, στη διαμόρφωση της προσωπικότητας, στη διά βίου μάθηση. Μια τέτοια Αριστερά μπορεί να διαπαιδαγωγήσει και να διαπαιδαγωγηθεί, να εμπνεύσει και να εμπνευστεί, ώστε αύριο να διεκδικήσει με αξιώσεις και τον πολιτικό σχεδιασμό της αυτό-διεύθυνσης της κοινωνίας από όλους προς όλους και για όλους, και την ισότιμη συμμετοχή όλων στην ιδιοποίηση της κοινωνικής παραγωγής.
    Πώς, όμως, μια τέτοια Αριστερά μπορεί να εμπνεύσει τον κόσμο, όταν αυτό που θέλει για την κοινωνία, δεν το εφαρμόζει στο εσωτερικό της;»

  3. Alex, για να ασχολούμαι με το blog προφανώς και κάθομαι στον υπολογιστή αλλιώς δεν έχει νόημα η ύπαρξή του, όπως κάθεσαι και εσύ και γράφεις σχόλια. Φυσικά δεν είναι όλη η ζωή μου.
    Μάλλον δεν κατάλαβες το κείμενο. Γιατί θεωρείς ότι εγώ δεν συντάσσομαι υπέρ όλων αυτών των αιτημάτων; Αλλά όπως αναφέρω: «Αξιωματική αρχή του νέου αριστερισμού είναι η απαξίωση οποιαδήποτε θεσμικής μεταρρύθμισης, καθώς αυτή θα έχει ελάχιστη αξία μέσα στο πλαίσιο του συστήματος. Δυστυχώς έτσι υπονομεύεται κάθε προσπάθεια των εργαζομένων, της εκπαιδευτικής κοινότητας, των οικολογικών οργανώσεων κ.ο.κ. για αλλαγή και βελτίωση της υπάρχουσας κατάστασης από τη στιγμή που δε θέτουν σε αμφισβήτηση την “αστική” δημοκρατία. Και εδώ βέβαια βρίσκεται και η ειρωνεία της υπόθεσης. Η “αστική” δημοκρατία βάλλεται όχι μόνο από τον αντισυστημικό λόγο αλλά και από τον νεοφιλελευθερισμό». Άσε που σε προηγούμενα σχόλια μιλούσες για ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ και για την αναγκαία εκπροσώπησή του στη Βουλή. Με ποιο τρόπο τη βλέπεις να επιτυγχάνεται όταν ακόμα αμφισβητείται και ο ρόλος του ως μέρος του συστήματος;
    Β.Λ.

  4. Με τον όρο αντισυστημικό εδώ εγώ καταλαβαίνω, να αλλάξουμε το σύστημα όπως αυτό λειτουργεί σήμερα, όχι να το ανατρέψουμε, η ανατροπή του συστήματος εκφράζετε από άλλες πολιτικές ομάδες, εδώ μιλάμε για αλλαγή του συστήματος και την διαμόρφωση μιας ποιο δίκαιης κοινωνίας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: