Ε.Ι.Ε.: Μια άποψη για τις κινητοποιήσεις

Στο πλαίσιο της συζήτησης του Ομίλου Μελέτης Ιστορίας και Κοινωνίας για το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών,  παραθέτουμε το κείμενο του Στέφανου Βαμιεδάκη, ο οποίος βρέθηκε στην κινητοποίηση των εργαζομένων, τη Δευτέρα 22/6. Το Φελέκι θα ήθελε να ευχαριστήσει τον Στέφανο Βαμιεδάκη που δέχτηκε να δημοσιεύσουμε το κείμενό του.

«Θα προσπαθήσω παρακάτω να δώσω μια εικόνα από τη συνάντηση που έγινε προχθές Δευτέρα στο ΕΙΕ σχετικά με το ζήτημα της «αναδιάρθρωσης» των ερευνητικών κέντρων. Σημειώνω εξαρχής ότι τα όσα ακολουθούν συνιστούνμια εντελώς προσωπική ματιά αναφορικά με το γεγονός, καθώς στην ουσία είναι η πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με τους θεσμικούς φορείς των ερευνητικών κέντρων και των ερευνητών, κάτω από τις δεδομένες συνθήκες. Συνεπώς οι κρίσεις και τα σχόλιά μου ενδεχομένως  φανούν λίγο αυστηρά ή και άδικα.

Ας ξεκινήσουμε από τα «πραγματολογικά»: η συνάντηση έγινε νωρίς το
μεσημέρι στο αμφιθέατρο του ΕΙΕ. Από έναν πρόχειρο υπολογισμό, τα
άτομα που συμμετείχαν ήταν γύρω στα 70. Συμμετείχαν κυρίως μέλη
συλλόγων προσωπικού-ερευνητών και από τις αντίστοιχες παρεμβάσεις
πρόλαβα να σημειώσω την παρουσία του Δημόκριτου, του Αστεροσκοπείου, του ΕΛΚΕΘΑ, του ΕΚΚΕ, του ΕΙΕ, του ΠΑΣΤΕΡ κ του ΙΓΜΕ.

Αφού έγινε μια πρώτη παρουσίαση του ζητήματος από τους φορείς που
διοργάνωσαν τη συνέλευση (ΕΕΕ κλπ.), το λόγο πήραν οι εκπρόσωποι και τα μέλη των συλλόγων.

Κοινός παρονομαστής των παρεμβάσεων ήταν η αντίληψη ότι η κίνηση αυτή του υπουργείου μαρτυρεί «προχειρότητα», «ασχετοσύνη», «μπακαλίστικη διάθεση», «φαυλότητα» κλπ. της κυβέρνησης, που οδηγεί την έρευνα σε «κατάρρευση» και «διάλυση». Από όλους η κίνηση αυτή εντάχθηκε στη συνολικότερη στρατηγική του «νεοφιλελευθερισμού» και των
«ιδιωτικοποιήσεων», ενώ ταυτόχρονα υποστηρίχθηκε και η άποψη ότι οι
κινήσεις αυτές γίνονται για το «θεαθήναι», για επικοινωνιακούς λόγους,
για να προβληθεί δηλ. προς τα έξω μια εικόνα «τακτοποίησης»,
«νοικοκυρέματος» και εξοικονόμησης πόρων.
Από τα παραπάνω είναι, κατά τη γνώμη μου, εμφανής μια αδυναμία
επαρκούς αιτιολόγησης της πολιτικής του υπουργείου, που οδηγεί και
στις παραπάνω κάπως αντιφατικές και θολές ερμηνείες και εκτιμήσεις.

Από εκεί και πέρα, φάνηκε σαφώς μια διάθεση να υιοθετηθούν μεταξύ
άλλων δυναμικές μορφές αντίδρασης που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν μέχρι και ακτιβιστικές: π.χ. πορεία και κατάληψη του υπουργείου, κλείσιμο των κέντρων, απανωτές κινητοποιήσεις, κατέβασμα στο δρόμο κλπ.

Από την άλλη (και αυτό συνιστά κατά τη γνώμη μου άλλο ένα στοιχείο
αντιφατικό) οι  παραπάνω προτάσεις διανθίζονταν και  από  άλλες που
ακολουθούσαν μια τακτική πιο ήπια: απεύθυνση στα μμε με δελτία τύπου,
αναζήτηση «γνωριμιών» για την προώθηση του ζητήματος στα αστικά μμε,
και γενικά χρήση «γνωστών» και «μέσων» για την προβολή του θέματος,
άσκηση πιέσεων σε ΔΣ κ προέδρους, απεύθυνση στην αντιπολίτευση κλπ.

Οι δύο αυτές γενικές κατευθύνσεις («δυναμική» και «συνήθης») κατά τη
γνώμη μου δεν εντάσσονταν σε μια λογική πλουραλισμού, κλιμάκωσης κλπ., αλλά ήταν προϊόν της σύγχυσης, της αμηχανίας, της οργής-αγανάκτησης, της έλλειψης σχετικής εμπειρίας και της αδυναμίας χάραξης μιας δράσης με πολιτικό περιεχόμενο και απεύθυνση.

Δύο στοιχεία είναι αυτά που κυριάρχησαν στις παρεμβάσεις κ που
χαρακτηρίζουν πιστεύω το γενικότερο κλίμα: α) από τη μία ήταν εμφανής
η «αγωνία» να βγει το θέμα προς τα έξω, να μαθευτεί από την «κοινή
γνώμη» (!;) και να πειστεί η τελευταία με επιχειρήματα για το έργο των
ιδρυμάτων, το θετικό τους αντίκτυπο στην οικονομία κ την ανάπτυξη («να
δείξουμε τι προσφέρουμε, ότι έχουμε ανταποδοτικότητα»). Τα παρακάτω
είναι χαρακτηριστικά: «να μάθει ο κόσμος τι γίνεται», «να αποκτήσουμε
συμμαχίες», «να εκλαϊκεύσουμε λίγο τα αιτήματά μας» β) το δεύτερο και σημαντικότερο που φάνηκε με τρόπο δραματικό είναι η αναγνώριση ότι ο «χώρος» πάσχει από έντονη «εσωστρέφεια» και «αυτοαναφορικότητα». Το ζήτημα της «εσωστρέφειας» κατέλαβε μεγάλο μέρος της συζήτησης.

Αποτέλεσμα: το δίπολο «κοινή γνώμη-εσωστρέφεια» στη συζήτηση ανέδειξε
τη ρητή από όλους σχεδόν ανάγκη η δράση να είναι συνδικαλιστική. Και
εδώ φάνηκε το πρόβλημα: μικρή εμπειρία συνδικαλιστικών αγώνων και
δράσεων. Αυτό σε τελική ανάλυση είναι το στοιχείο που υπογραμμίστηκε.

Και ερχόμαστε στη μεγάλη αντίφαση που κατά τη γνώμη μου εμπόδισε και
εμποδίζει το χώρο αυτό στο να ακολουθήσει μια σαφή τακτική και
στρατηγική στο ζήτημα: τα μέλη των συλλόγων δεν είχαν καταλήξει αν
θέλουν να απευθυνθούν στο «λαό» και να δράσουν απέναντι στην κυβέρνηση ως ερευνητές-επιστήμονες ή ως εργαζόμενοι.

Πραγματικά θα μπορούσε κανείς με ισχυρή δόση χαιρεκακίας να χαιρετίσει
την αφύπνιση του χώρου και να πει: «καλά, εδώ ο κόσμος καίγεται εδώ
και χρόνια, εσείς τώρα ξυπνήσατε και ανακαλύψατε το νεοφιλελευθερισμό,
τις ιδιωτικοποιήσεις, την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, των
μισθολογικών και ασφαλιστικών κεκτημένων;;;»

Αν και προσωπικά μπήκα πολλές φορές στον πειρασμό να υιοθετήσω μια
τέτοια αντιμετώπιση κατά τη διάρκεια της συνάντησης, είναι φανερό ότι
η «αφ υψηλού» κριτική περί όψιμου εκσυνδικαλισμού είναι μάλλον άδικη και
πρόχειρη.

Ωστόσο τα μεγάλα ερωτήματα παραμένουν και φωνάζουν: πρέπει να καεί ο
κώλος μας για να θυμηθούμε τις αρετές του «συνδικαλισμού»; Αυτά που
διεκδικούμε, τα διεκδικούμε ως εργαζόμενοι, ως παραγωγοί προϊόντων,
υπηρεσιών, γνώσης κλπ. ή π.χ. ως ερευνητές που με ανιδιοτέλεια,
μεράκι, σαράκι ή ανωμαλία θέτουμε τις (άμισθες πολλές φορές) υπηρεσίες
μας για την «οικονομία», την «ανάπτυξη» και την «πρόοδο» του τόπου.
Τελικά τι είμαστε ή τι θέλουμε να είμαστε: διαδρομιστές, κυνηγοί
προγραμμάτων-επιχορηγήσεων-χρηματοδοτήσεων ή εργαζόμενοι στον
τομέα της έρευνας.

Τελικά ανακοινώθηκε μια τετράωρη στάση εργασίας για την Πέμπτη 25
Ιούνη, που θα συνδυαστεί με συνέντευξη τύπου, ενώ η συζήτηση για
συγκρότηση «συντονιστικής επιτροπής» κάπου βάλτωσε μεταξύ απειρίας,
νομικισμών και ίσως και αδιαφορίας.

ΥΓ: αν καταφέρει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να μετατρέψει και
τους συλλόγους των ερευνητών σε μπαρουτοκαπνισμένους καταληψίες
συνδικαλιστές τότε μήπως τελικά να τη βλέπαμε ως το φορέα της
διαλεκτικής που θα «δικαιώσει» επιτέλους ιστορικά την πάλη των τάξεων;

Στέφανος Βαμιεδάκης»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: