Άϊ σιχτίρ πια με το κάπνισμα!

Του Βασίλη Λυρίτση

No smokingΑπό 1η Ιουλίου αρχίζει η απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους. Δεν έχω καμία όρεξη να ασχοληθώ με το αν αυτό το μέτρο είναι καταπιεστικό για όσους καπνίζουν. Από τη στιγμή που το κάπνισμα προκαλεί  (ή μπορεί να προκαλέσει) ζημιά έστω και σ’ έναν άλλον άνθρωπο που δεν καπνίζει, καλά κάνουν και το απαγορεύουν.

Υποτίθεται ότι δε θα έπρεπε να είμαι υπέρ αυτού του μέτρου, όντας ο ίδιος καπνιστής. Αλλά από την άλλη αισθάνομαι τύψεις όταν νιώθω ότι μπορεί να έχω προκαλέσει κακό σε κάποιο συνάνθρωπό μου.

Όπως αισθάνομαι τύψεις (πολλές φορές και θυμό) που δεν μπορώ να το κόψω. Όχι γιατί κάνω κάτι που δεν μ’ αρέσει. Αλλά γιατί ο εθισμός μου στο κάπνισμα είναι τόσο κυρίαρχος που δεν αφήνει άλλη δυνατότητα επιλογής.

Πολλά βράδια πριν κοιμηθώ, έχοντας καπνίσει υπέρ του δέοντος, με γεύση και στομάχι σα σαμπρέλα, με φωνή καταπονημένη, με άγχος ότι παθαίνω αμέτρητες αρρώστιες, ορκίζομαι ότι το πρωί δε θα βάλω ούτε ένα τσιγάρο στο στόμα μου. Και μόλις ξυπνήσω το πρώτο πράγμα που θα κάνω (έχουν τελειώσει ως συνήθως τα τσιγάρα) είναι να πάω στο περίπτερο και με έκδηλο το σύνδρομο της στέρησης να αγοράσω ένα πακέτο.

Φυσικά, η βραδινή προτεραία κατάσταση αποτελεί μακρινό παρελθόν.

Η Δευτέρα επίσης, έχει ανακηρυχθεί η μέρα κοψίματος του καπνίσματος. Πόσες φορές έχω πει «να περάσει και το Σαββατοκύριακο και τη Δευτέρα το κόβω». Αλλά πάντα υπάρχει μια δικαιολογία, όπως για παράδειγμα «αυτή η εβδομάδα θα είναι δύσκολη» ή «το επόμενο Σάββατο θα πάω σε πάρτυ, που να το κόβω τώρα!»

Εκτός όμως από τη Δευτέρα τα χρονικά όρια δε σταματούν να εφευρίσκονται: «θα το κόψω μόλις γυρίσω από τις διακοπές»,  «να περάσουν τα Χριστούγεννα (ή το Πάσχα) και τελείωσα μ’ αυτό το διάολο». Και φτου πάλι από την αρχή. Η μάχη με το τσιγάρο είναι ανελέητη και πάντα είμαι ο χαμένος. Θα μπορούσε να μου πει κάποιος: «αφού σε χαλάει, κόφτο να πάει στο διάολο». Δεν είναι όμως έτσι απλά τα πράγματα. Από τη στιγμή που δεν έχει προκαλέσει προς το παρόν κανένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, το τσιγάρο είναι μεγάλη απόλαυση. Μια απόλαυση που επιτελεί πιστά το ρόλο της, να σ’ έχει δηλαδή μ’ έναν απόλυτο τρόπο εγκλωβισμένο.

Θα παρότρυνα λοιπόν, όλους τους καπνιστές να σπάσουμε τα δεσμά μας και να απελευθερωθούμε από την καταδυνάστευση της ισχυρής συνήθειας του καπνίσματος. Η 1η Ιουλίου θα πρέπει να γίνει η αφετηρία για ένα νέο ξεκίνημα.Και μη νομίζετε ότι -κατά την προσφιλή μου συνήθεια- όρισα για άλλη μια φορά ένα νέο χρονικό όριο. Αυτή τη φορά είμαι αποφασισμένος. Πρέπει και κάποια στιγμή να μπει ένα τέλος. ‘Ετσι δεν είναι;

Advertisements

5 Σχόλια

  1. Οταν καπνίζεις στο σπίτι βλάπτεις και αυτούς που είναι μαζί σου. Κι ας πας σε άλλο δωμάτιο.
    Άρα μην γελιέσαι, κακό κάνει το τσιγάρο, κι ας μην το βλέπεις.

    Όσο συνδέεις το τσιγάρο με λειτουργίες, πράξεις, ενέργιες, μέρη, στιγμές είσαι χαμένος.
    Μια καλή μέρα θα κλείνει με ένα τσιγάρο απόλαυσης, μια κακή μέρα θα κλείνει με ένα τελευταίο ηρεμιστικό τσιγάρο.

    Ένα γιατί μόλις ξύπνησα, ένα μαζί με τον καφέ, ένα γιατί βγήκα στο δρόμο, ένα γιατί έφτασα, ένα για να αρχίσω τη δουλειά, πολλά όσο δουλεύω, ένα μετά το φαγητό, ένα με το ποτό, πολλά με τους φίλους μου. ένα με το τηλέφωνο, ένα «να τα πούμε», ένα γιατί με εκνεύρισες, ένα και φύγαμε, ένα γιατί γυρίσαμε και ένα πριν κοιμηθούμε…

    Πλέον, δεν το κοιτάζεις καν, να δεις που είναι το πακέτο, κάνεις κάτι άλλο, μιλάς, απλώνεις το χέρι στα τυφλά, ψαχουλεύεις το τραπέζει και γραπώνεις το πακέτο. Με το να χέρι το ανοίγεις, και βγάζεις ένα από μέσα, το παίζεις για τρια δευτερόλεπτα ανάμεσα στα δάχτυλα και με περίσσια μαεστρία το βάζεις στο στόμα σου. Ακόμα στα 30φεύγα, είναι μαγκιά… Πριν το καταλάβεις το έχεις ανάψει και με ύφος υπεροψίας καταστρέφεις όλες τις στιγμές σου ρουφώντας ένα λευκό χάρτινο σωλήνα που καίγεται, γεμισμένο μ ένα κάρο ξερά φύλα και ποτισμένο σε μια λίμνη χημικών.

    Τέλος, μην απατάσαι. Ο σωματικός «εθισμός» στη νικοτίνη διαρκεί μόλις 3 μέρες. Αν το κόψεις την Δευτέρα, βαριά Πέμπτη το σώμα σου έχει καθαρίσει από δαύτη,

    Είναι ψυχολογικός ο εθισμός που σε κρατάει και σε κάνει να ξανακυλάς.

    Άναψε τώρα ένα «τσιγαράκι» και σκέψου το.
    Τρεις μέρες μόνο…

  2. Ας παει στο διάολο το πρόστιμο και η προκοπή τους. Εγώ είμαι αποφασισμένος να σκωτώσω για το τσιγάρο και στη τελική δε μου το απαγόρεψαν στο ΣΤΡΑΤΟ ρε παπάρες εσείς θα μου το απαγορέψετε. ΜΟΛΟΝ ΛΑΒΕ ΛΟΙΠΟΝ

  3. Άσε rixter και έφτασε η 1η Ιουλίου. Και όχι τίποτα άλλο, έχω δηλώσει ότι θα το κόψω. Κατά τ’ άλλα οι καπνιστές ας σεβαστούμε όσους δεν καπνίζουν και με αφορμή το μέτρο ας μη τους κάνουμε να υποφέρουν. Ας καπνίζουμε έξω από τα μαγαζιά, δεν πειράζει, δε θα πάθουμε και τίποτα. Όχι για μας, γι’ αυτούς τους φουκαριάρηδες.
    Β.Λ.

  4. Τελικά το έκοψες;

  5. Κάτσε ν’ ανάψω ένα τσιγάρο και θα σου απαντήσω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: