Μπορεί ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. να ξεπεράσει την εσωστρέφειά του;

Του Βασίλη Λυρίτση

Ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. κινδυνεύει να γίνει συνώνυμο της επιπολαιότητας και των παρορμητικών αποφάσεων. Ήδη από το Δεκέμβρη έδειξε τα πρώτα σοβαρά δείγματα γραφής όταν μιλούσε για παλλαϊκή εξέγερση και υιοθετούσε αβίαστα ένα επιφανειακό- αντισυστημικό λόγο. Ο κ. Αλαβάνος συνεχίζει τώρα να ενισχύει την έλλειψη σοβαρότητας με τη σπασμωδική κίνησή του να παραιτηθεί. Χωρίς δηλαδή την παρουσία του Συνασπισμού έθεσε αρχικά, την παραίτησή του στις υπόλοιπες συνιστώσες του κόμματος. Προφανώς ήθελε να περάσει ένα ξεκάθαρο μήνυμα στον κ. Τσίπρα και από ό,τι φαίνεται μάλλον οι δρόμοι τους χωρίζουν. Σεβαστή βέβαια, η απόφασή του να παραιτηθεί αλλά θα μπορούσε να μην αγνοήσει τόσο επιδεικτικά το χώρο που τον στήριξε. Εκτός αν συντάσσεται με τη γραμμή της ΚΟΕ που κατηγορεί το ΣΥΝ για την καθίζηση στις ευρωεκλογές: » Θέλουμε να τονίσουμε ότι δεν θεωρούμε υπεύθυνη την Ανανεωτική Πτέρυγα για το εκλογικό αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά συνολικά τον Συνασπισμό και τον τρόπο που αντιμετώπισε, διαχειρίστηκε, εξέφρασε και διεύθυνε την προεκλογική μάχη. Ακόμα υπάρχουν ευθύνες για το πώς αντιμετώπισε η ηγεσία του ΣΥΝ τόσο τον πόλεμο που γινόταν στον ΣΥΡΙΖΑ όσο και τη συνολική εκπροσώπησή του στα ΜΜΕ, καθώς και την εφαρμογή των αποφάσεων των συνδιασκέψεων του ΣΥΡΙΖΑ» (Αυγή 17/6) (Ξαφνικά θυμήθηκαν και την Ανανεωτική Πτέρυγα).

Δε θέλω να μπλέξω με τα εσωκομματικά του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ καθώς η εικόνα που έχω είναι κυρίως από τις εφημερίδες και το διαδίκτυο. Πάντως ο κ. Αλαβάνος μού θύμισε κάτι τύπους -όσοι παίζουν μπάλα θα έχουν ανάλογη εμπειρία- που μόλις η ομάδα φάει δυο-τρία γκολάκια αρχίζουν να δυσφορούν, σιγά-σιγά η δυσφορία μεγαλώνει μέχρι τη στιγμή που θα τους κάνει κάποιος συμπαίκτης τους παρατήρηση για μια κακή πάσα. Τότε παίρνουν το υφάκι του αδικημένου παιχταρά, νευριάζουν και αποχωρούν από το γήπεδο, έχοντας όμως από πίσω και δύο-τρεις ανθρώπους να τους παρακαλούν να συνεχίσουν.

Παραιτήθηκε λοιπόν, ο κ. Αλαβάνος  γιατί όπως δήλωσε: α) δε ρωτήθηκε για τη σύνθεση του ευρωψηφοδελτίου, β) ο κ. Τσίπρας και οι συνεργάτες του τον κατηγορούσαν στο παρασκήνιο και επέδειξαν αλαζονική συμπεριφορά, γ) η προεκλογική τακτική στηρίχτηκε στην επικοινωνία και όχι στην πολιτική.

Ωραία αφού συνέβαιναν όλα αυτά, ρωτάω, έστω με αφέλεια, γιατί δεν κάθησαν πριν τις ευρωεκλογές να τα συζητήσουν και να βρουν το ενδεδειγμένο τρόπο για να προσελκύσουν τους ψηφοφόρους; Ή αν ο κ. Αλαβάνος ήταν δυσαρεστημένος με τον κ. Τσίπρα, γιατί δεν βγήκε έγκαιρα από το προσκήνιο; Μήπως τελικά έπρεπε να είχε αποσυρθεί νωρίτερα αφού είχε δει ότι δεν τον παίρνουν και πολύ στα σοβαρά;

Ας βρουν τις απαντήσεις μόνοι τους. Θα μπορούσα να θέσω κι άλλα απλά ερωτήματα-απορίες αλλά θα έμπαινα σε μια στείρα, κομματική λογική. Εκεί που θέλω να καταλήξω, είναι αν τελικά στο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. ενδιαφέρονται για τη συμμετοχή του κόμματος στη διαχείριση της εξουσίας ή αυτοτροφοδοτούνται από την ελκυστική γοητεία του μικρού κόμματος που επικεντρώνεται στις προσωπικές διαφωνίες και συμπεριφορές και ξεχνάει να διαμορφώσει πολιτικές θέσεις απαλλαγμένες από την εσωστρέφεια και την εμμονή σε ξεπερασμένες λογικές˙ θέσεις που θα πείσουν τον κόσμο για την αναγκαιότητα της εφαρμογής τους.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: