Τι λέει η φουρνιά του ’92 για τις εκλογές και την αποχή

«Η αποκατάσταση της αξίας των δημοκρατικών θεσμών δεν πρόκειται να  έρθει ακάλεστη στη γαλήνη του σπιτιού μας ή της παραλίας», μας έγραψε, μεταξύ άλλων, η γνωστή πια Χριστίνα Πετκο(πούλου) της γενιάς των late zeros.

Ευρωαποφάσεις 2009

Μετά από άπειρα τηλεοπτικά παράθυρα, συζητήσεις, ένα debate-reality και διάφορες προεκλογικές τσαχπινιές το εκλογικό σώμα έστειλε στην ευρωβουλή τους ικανότερους σύμφωνα με αυτό Έλληνες πολιτικούς. Στην πραγματικότητα, βέβαια κανείς δεν είδε ούτε ‘εκλογικό σώμα’, ούτε ‘ικανότερους’, ούτε ‘πολιτικούς’. Είναι πλέον γεγονός ότι οι φετινές ευρωεκλογές διεξάχθηκαν πάνω στο  βαριά τραυματισμένο  σώμα της δημοκρατίας. Τα κόμματα, ανεξάρτητα από την παράταξή τους, μέσα από απεγνωσμένες κινήσεις δεν κατάφεραν να παρουσιάσουν σαφή ιδεολογική κατεύθυνση, ούτε καν να δώσουν πειστικές υποσχέσεις. Έτσι, αντί για πολυφωνία ακούσαμε μόνο βαβούρα και ακατανόητα ψελλίσματα. Όσο για τους ψηφοφόρους,  οι αναποφάσιστοι  αποφάσισαν να παραμείνουν έτσι, ενώ όσοι έχουν απαυδήσει με το σύστημα δεν ταυτίστηκαν με κανέναν. Επόμενο ήταν οι μισοί Έλληνες να αποφασίσουν για τους άλλους μισούς που δήλωσαν την προτίμηση τους στην απλότητα της ξαπλώστρας. Μέσω αυτών των δημοκρατικών διαδικασιών θριάμβευσαν οι σταθερές αξίες αρτηριοσκλήρωσης οι οποίες αιώνες τώρα έχουν καβατζωμένους ψηφοφόρους, αφού το πρόγραμμά τους είναι παντός καιρού. Τέλος, οι υπόλοιποι πανηγύριζαν πάνω από τα  ποσοστά τους (αγνοώντας ότι προκύπτουν από ένα «ακρωτηριασμένο» εκλογικό σώμα), ή αναρωτιόνταν ανύποπτοι: ‘’τι μπορεί να πήγε στραβά ρε γαμώτο’’.

Προφανώς, αυτό που πηγαίνει στραβά χρόνια τώρα και βρήκε την ευκαιρία να εκδηλωθεί είναι ότι δεν γίνεται να λειτουργεί δημοκρατία σε μια χώρα όπου δεν στηρίζει κανείς τις προϋποθέσεις που η ίδια απαιτεί. Όταν απουσιάζει ο αναγκαίος πλουραλισμός, όσοι προτείνουν νέες ιδέες δεν έχουν την ακεραιότητα να τις  υποστηρίξουν ξεκάθαρα και ταυτόχρονα απαξιώνουμε τα δικαιώματα μας,  τότε η πολιτική δραστηριότητα καταλήγει γελοίο παιχνίδι στο οποίο η συμμετοχή είναι προαιρετική.  Φυσικά, η αποκατάσταση της αξίας των δημοκρατικών θεσμών δεν πρόκειται να  έρθει ακάλεστη στη γαλήνη του σπιτιού μας ή της παραλίας. Η αδράνεια κάθε άλλο παρά ανατρέπει το πολιτικό χάος, αντίθετα, όπως αποδείχθηκε τις τελευταίες μέρες του επιτρέπει να συντηρείται. Ίσως τελικά πρέπει να αναθεωρήσουμε από την αρχή τα μέσα που εξασφαλίζουν την ελευθερία μας, ώστε να πάψουν οι άλλοι να (ευρω)αποφασίζουν και να διατάζουν στη θέση που μας ανήκει.

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. Εξαιρετικός λόγος, παρά τις υπεργενικεύσεις και τις λεκτικές ακροβασίες. Άντε να δούμε, τι άλλο έχεις να μας πεις…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: