Ένταση και πάλι στον Αγ. Παντελεήμονα

Του Βασίλη Λυρίτση

μετανάστεςΈνταση σημειώθηκε χθες το βράδυ στην περιοχή του Αγ. Παντελεήμονα. Αντιγράφω από τη TVXS:

«Συμπλοκές και προσαγωγές ακολούθησαν τη διαμαρτυρία πολιτών οι οποίοι διεκδικούν την ελεύθερη πρόσβαση στην κλειδωμένη – από κατοίκους που διαμαρτύρονται για την παρουσία των μεταναστών στην περιοχή – παιδική χαρά του Αγίου Παντελεήμονα.

Πολίτες οι οποίοι διαμαρτύρονται για τον αποκλεισμό της παιδικής χαράς, την Τρίτη το απόγευμα, έσπασαν το λουκέτο και εισήλθαν στο χώρο. Είναι χαρακτηριστικό ότι κάποιοι από τους διαμαρτυρόμενους είχαν μαζί και τα παιδιά τους, διεκδικώντας να κάνουν χρήση του πάρκου. Στη συνέχεια συγκεντρώθηκαν «αγανακτισμένοι» κάτοικοι της περιοχής οι οποίοι τους προπηλάκισαν. Ωστόσο, μέλη των ΜΑΤ επιτέθηκαν σε διαμαρτυρόμενους γονείς που επέμεναν να παραμείνουν με τα παιδιά τους στο πάρκο και μάλιστα τους συνέλαβαν! Βέβαια, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, οι προσαγωγές είχαν ταυτόχρονα το χαρακτήρα της φυγάδευσης των γονέων από τους μαινόμενους «αγανακτισμένους» κατοίκους και τα παριστάμενα μέλη ακροδεξιών οργανώσεων […]»

Οι πολίτες έκαναν το αυτονόητο. Κάτι που έπρεπε να είχαν κάνει οι δημοτικές αρχές. Οι παιδικές χαρές δεν είναι κτήμα κανενός! Με ποιο δικαίωμα οι αγανακτισμένοι νοικοκυραίοι απαγόρευσαν την είσοδο στους μετανάστες; Δεν κατάλαβα. Οι μετανάστες δεν πληρώνουν δημοτικά τέλη και φόρους; Οι μετανάστες δεν είναι αυτοί που τους πληρώνουν ενοίκια για τα σπίτια-τρώγλες; Που είναι ο κ Κακλαμάνης, ο θερμός υποστηρικτής του πρασίνου και των ελεύθερων χώρων;

Να λοιπόν, ένας καλός λόγος για να διαμαρτυρηθούν οι μετανάστες. Ο αποκλεισμός από τους κοινόχρηστους χώρους είναι ρατσιστική εκδήλωση μίσους και μια κατάφωρη παραβίαση των προσωπικών ελευθεριών. Και με την ανοχή μάλιστα των κρατικών αρχών. Διάολε, υποτίθεται ότι ζούμε σ’ ένα λαϊκό κράτος που σέβεται τα ατομικά δικαιώματα! Τώρα βέβαια, που η ΝΔ θα κλείνει το μάτι στο ΛΑΟΣ, να δούμε μέχρι που θα φτάσει η ανοχή της σε παρόμοια φαινόμενα. Και εκεί που πραγματικά βγαίνω από τα ρούχα μου είναι όταν βλέπω την απίστευτη ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίστηκε η αποχή. Το βοτσαλάκι είναι καλό να το ρίχνεις στη θάλασσα, αλλά ανατροφοδοτεί και ενισχύει συμπεριφορές, όπως των αγανακτισμένων κατοίκων του Αγ. Παντελεήμονα. Με τον ίδιο τρόπο βέβαια, ενισχύει και τους αγανακτισμένους αναρχικούς που έσπευσαν να τείνουν χέρι βοηθείας στους μετανάστες. Ώπα ρε παιδιά. Αν δεν είναι η παιδική χαρά δημιούργημα του αστικού πολιτισμού, τότε τι είναι; Εκτός αν θέλετε ελεύθερη πρόσβαση για να την καταστρέψετε μετά, οπότε πάω πάσο.

Advertisements

21 Σχόλια

  1. Διαφορές στην καταγραφή του συγκεκριμένου γεγονότος..

    Λοιπόν, διαβάζοντας το tvxs στη διαμαρτυρία αυτή έχουμε: διαμαρτυρόμενους γονείς που πήγαν μαζί με τα παιδιά τους (μετανάστες; γείτονες που δεν συμφωνούν με τους άλλους γείτονες; both? o διαχωρισμός δεν γίνεται για ρατσιστικούς λόγους, αλλά για να καταλάβουμε τη σύνθεση των διαμαρτυρόμενων..) και συνεχίζουμε.. «αντιεξουσιαστές» (παρένθεση: πολύ εύστοχο το σχόλιό σας). αυτοί πώς ειδοποιήθηκαν; οργανώθηκε η διαμαρτυρία από γονείς & «αντιεξουσιαστές»; είδαν φως (κλούβας) και μπήκαν;

    Στο Αντί διαβάζουμε μια άλλη εκδοχή του συμβάντος:

    http://www.antinews.gr/?p=6835

    «Τα επεισόδια ξεκίνησαν από την περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, όπου συγκεντρώθηκαν περίπου εκατό άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου με σκοπό να ανοίξουν τη παιδική χαρά που έχουν κλειδώσει κάτοικοι της περιοχής με λουκέτα για να μην μπαίνουν μετανάστες.»

    Είναι τρομακτικά μεγάλη η απόσταση «διαμαρτυρόμενοι με παιδιά» από «εκατό αντιεξουσιαστές».

    Στο άρθρο του tvxs εμφανίζονται «ξαφνικά» και από το πουθενά: «Έπειτα, ακολούθησαν επεισόδια ανάμεσα σε διαμαρτυρόμενους, κυρίως από τον αντιεξουσιαστικό χώρο, και αστυνομικούς στην οδό Πατησίων, στην ευρύτερη περιοχή της ΑΣΟΕΕ.»

    Και η παράνοια συνεχίζεται… οι «αγανακτισμένοι» κάτοικοι (προφανώς οι λουκετο-βάλτες) άρχιζαν να προπηλακίζουν τους «διαμαρτυρόμενους γονείς» με «παριστάμενα μέλη ακροδεξιών οργανώσεων» (αυτοί πάλι από πού εμφανίστηκαν; από πότε είχε γίνει γνωστή η σημερινή διαμαρτυρία; τους την είχαν στημμένη;)

    Στην ανάρτηση του Αντί λείπουν τελείως οι ακροδεξιοί και η ανάρτηση μοιάζει πολύ με αυτή του troktikou:

    http://troktiko.blogspot.com/2009/06/blog-post_5509.html

    όπου και εκεί καμία αναφορά για ακροδεξιούς (ακολουθώντας μάλλον τη αναφορά της αστυνομίας-«στο σημείο πήγαν διμοιρίες των ΜΑΤ που απέτρεψαν επέκταση των επεισοδίων» χαχα, καλό, γελάσαμε πάλι).

    Το indymedia έχει και αυτό πολύ χιούμορ, αφού αρχίζει το άρθρο του:

    «Νέα επίθεση φασιστών στον Αγιο Παντελεήμονα. Νωρίτερα το απόγευμα την έπεσαν σε μετανάστες και αλληλέγγυους που βρίσκονταν στην πλατεία.»

    http://indy.gr/newswire/propilakismoi-apo-fasistes-mprosta-sto-at-agioy-pantelemona

    δηλαδή ένας που δεν ξέρει τίποτα διαβάζει αυτό το άρθρο και μένει εμβρόντητος.. στα καλά καθούμενα φασίστες να την πέφτουν σε πολίτες που «βρίσκονταν» στην πλατεία.. Αυτά ούτε στα γκέτο δεν γινόνταν. Α-πα-πα..

    Σε 4 διαφορετικές και «ανεξάρτητες» (και καλά) πηγές του διαδικτύου, τα γεγονότα παρουσιάζουν μεγάλες και σημαντικές διαφορές, αναλόγως με τις παρωπίδες που έχει ο καθένας. Φανταστείτε τί έχει να γίνει σε κανάλια-τηλεόραση-φυλλάδες δηλαδή.. Αν υπάρχει κάποιος αυτόπτης μάρτυρας-αναγνώστης του φελεκίου θα μας βοηθούσε πολύ.

    Υ.Γ.1 Συγγνώμη για το σεντόνι, αλλά είχε νομίζω ενδιαφέρον ο τρόπος παρουσίασης του ίδιου γεγονότος σε διαφορετικές εκδοχές

    Υ.Γ.2 Έχουμε να δούμε πολλά παρόμοια περιστατικά τους επόμενους μήνες, η μηδενική ανοχή από όλες τις πλευρές και ο φανατισμός αποτελούν εκρηκτικό μιξ.

  2. Σωστός ο Thios. Η προσέγγιση προφανώς, γίνεται ανάλογα με το πόσο πιο κοντά αισθάνεται ο καθένας στον έναν ή στον άλλον τρόπο αντίδρασης. Αυτό όμως, που μετράει είναι η απαγόρευση με το έτσι θέλω της χρήσης ενός κοινόχρηστου χώρου και τελικά ο τρόπος με τον οποίο θα εκτονωθεί η ένταση στην περιοχή ανάμεσα σε μετανάστες και γηγενείς.
    Β.Λ.

  3. Φυσικά, το ίδιο το γεγονός είναι απαράδεκτο. Και η διαφορετική του προσέγγιση δυστυχώς δυναμιτίζει την ατμόσφαιρα, φανατίζοντας την κάθε πλευρά (σαν να γίνεται ένας αγώνας και μετά να διαβάζεις την αθλητική εφημερίδα της ομάδας σου)-με άλλα λόγια, η εκτόνωση θα εξαρτηθεί και από το αποτύπωμα που θα αφήσει στα μέσα.

  4. Μάλιστα, νομίζω πως θα πάρει περισσότερο καιρό να καταλάβουμε τι σημαίνει 23500 ψήφοι στην Χρυσή Αυγή. Προσωπικά τρομάζω με το νούμερο αυτό, όσο και αν θέλετε να βάλετε στο ίδιο σακί νεοναζί και αντιεξουσιαστες, δύσκολα μπαίνουν. Όσο και αν θέλουμε να στρουθοκαμηλίζουμε οι νεοναζί δρουν στην Αθηνά ανενόχλητη και με την συμπαράσταση και την παρότρυνση της αστυνομίας. Μέχρι σήμερα το πεδίο δράσης τους περιορίζεται στους προπηλακισμούς μεταναστών, όσο όμως οι αριστερά δεν κάνει κάτι για αυτό παίρνουν όλο και περισσότερο θάρρος. Δεν θέλω να γίνω μάντης κακών αλλά θα θρηνήσουμε θύματα πολύ σύντομα. Θύματα με αίμα ελληνικό και όχι αλλοδαπό γιατί από αυτό έχει χυθεί μπόλικο στα πεζοδρόμια του κέντρου της Αθήνας ήδη. Όσο η αριστερά δεν παρέχει εύκολη στα αυτιά του κόσμου λύση στο δύσκολο πρόβλημα της μετανάστευσης η κοινωνία θα γίνετε ποιο συντηρητική.

  5. Προσωπικά δεν τους βάζω στο ίδιο σακί αλλά είμαι ενάντιος σε κάθε μορφή βίας και φίμωσης του λόγου απ’ όπου κι αν προέρχεται. Δηλαδή alex ποιες διαφορές βλέπεις στο προπηλακισμό για παράδειγμα του Πανούση από αντιεξουσιαστές και στην αυταρχική-βίαιη παρέμβαση της Χρυσής Αυγής στην παρουσίαση του βιβλίου για το Μακεδονικό;
    Β.Λ.

  6. Βασίλη γιατί επιμένεις να βλέπεις σε τι διαφωνείς με τον κάθε χώρο και δεν κοιτάς να δεις με τι συμφωνείς?
    Είμαστε άνθρωποι και έχουμε απόψεις, δεν θα βρεις κάποιον ποτέ να συμφωνείς σε όλα, όπως λένε οι απόψεις είναι σαν τις κ…..πιδες ο καθένας έχει και από μια. Ας κοιτάξουμε λοιπών καλύτερα να δούμε με ποιους συμφωνούμε περισσότερο. Η κριτική είναι καλή δε λέω, αρκεί ομως να είναι και εποικοδομητική.

  7. προφανώς γιατί δεν κρίνει με άλλα μέτρα και άλλα σταθμά τα της αριστεράς και τα των υπολοίπων.

  8. When the Nazis came for the communists,
    I remained silent;
    I was not a communist.

    When they locked up the social democrats,
    I remained silent;
    I was not a social democrat.

    When they came for the trade unionists,
    I did not speak out;
    I was not a trade unionist.

    When they came for me,
    there was no one left to speak out.

  9. Και μετά θα ψάχνεις dp να δεις τι δεν πήγε καλά…

  10. H συγγραφέας Μάργκαρετ Άτγουντ, που δεν θα την έλεγες σε καμία περίπτωση συντηρητική, δήλωσε πρόσφατα σε μια εκπομπή: «Πόσο από τον εαυτό σου μπορείς να δώσεις και να μείνεις ο εαυτός σου; Πόσους μπορείς να βάλεις στο σπίτι σου, στο χώρο σου; […] Ο χώρος δεν είναι απεριόριστος». Όλα αυτά τα είπε από το Τορόντο που αποτελεί υπόδειγμα πολυεθνικής συμβίωσης.
    Ειδικά όταν αυτός ο «χώρος» μοιάζει με το παλιό εφετείο, όχι μόνο δεν είναι απεριόριστος, αλλά δεν είναι ούτε καν βιώσιμος. Η απάντηση στο θέμα της μετανάστευσης δεν είναι ούτε μπορεί να γίνει εύκολη, εκτός αν τη δίνει ο Καρατζαφέρης, ο Μιχαλολιάκος και τα φιντάνια τους. Όσο δεν υπάρχει μεταναστευτική πολιτική, όσο η ομαλή ένταξή των μεταναστών εμποδίζεται ή αναβάλλεται επ’αόριστον (εδώ ούτε οι δεύτερης γενιάς μετανάστες δεν παίρνουν την ιθαγένεια), τα όρια της φιλοξενίας μας θα δοκιμάζονται , πιεζόμενα εκατέροθεν: και από την ακροδεξιά απόρριψη, αλλά και από μια naive άνευ ορίων άνευ όρων αποδοχή των πάντων -ακόμα και των φανατικών ιμάμηδων- που ενίοτε οδηγεί σε χαοτικά φαινόμενα εξαθλίωσης και παραβατικότητας… Ελπίζω να μην με παρερμηνεύσετε…
    Φ.Π.

  11. Έχουμε σκεφτεί ποτέ γιατί αυτοί οι άνθρωποι αφήνουν τις εστίες τους και με κίνδυνο της ζωής τους της ίδιας δαπανούν ότι έχουν και δεν έχουν για να έρθουν?
    Θέλουμε η σκέψη μας να περιοριστεί σε κατασταλτικά μέτρα, σε ποσόστωση και επαναπατρισμούς? Σε ένα μοντέλο που ακόμα και οι ΗΠΑ έχουν αποτύχει? Να καθόμαστε με άνεση στον καναπέ μας και στον εθνικό μας μικρόκοσμο?
    Η λύση βρίσκεται αλλού.

  12. Άλλο η ευαισθητοποίησή μας (ευκταία και αναγκαία), άλλο η θεσμική διάσταση του ζητήματος. Ας μην τα αναγάγουμε όλα στην προσωπική μας ηθική. Δεν αρκεί, φοβάμαι…
    Όσο για το «αλλού» που βρίσκεται η λύση, αναρωτιέμαι: πού; Στον ιδεασμό ενός «όμορφου, κόσμου, ηθικού, αγγελικά πλασμένου»; Ως τότε; Γιατί το «αλλού», μου θυμίζει το εξαιρετικά συγκινητικό σύνθημα «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός». Σύμφωνοι, αλλά υπάρχει καμιά πιο σαφής ιδέα για τα υλικά ή το μοντέλο κατασκευής αυτού του κόσμου;

  13. Να βοηθήσουμε ώστε να μπορούν να ζήσουν οι άνθρωποι αυτοί στις χώρες τους αξιοπρεπώς
    Τρόποι υπάρχουν.

  14. Δεν ξέρω τι συνέβη στον Άγιο Παντελεήμονα, αλλά σίγουρα δεν είναι απλά «αγανακτισμένοι πολίτες» και ‘νοικοκυραίοι» ούτε η πλατεία ειναι απλά μια παιδική χαρά που έπαιζαν τα παιδάκια. Το λέω αυτό, γιατί στη γειτονική Πλατεία Αμερικής που μένω, υπάρχει μια υποτυπώδης παιδική χαρά και αρκετός ελεύθερος χώρος, στον οποίο παίζουν συνέχεια παιδιά -μεταναστών βεβαίως. Οι Έλληνες γειτονές μου δε φημίζονται για την ανέκτικότητα τους -δηλαδή οι περισσότεροι θα ήθελαν να φύγουν οι ξένοι- αλλά δεν έχει κάνει κανείς κάτι τόσο ακραίο, παρόλο που παράλληλα με τις οικογένειες, στην πλατεία συχνάζουν και πολλοί νεαροί μαύροι.

    Τι θέλω να πω: μάλλον στον Άγιο Παντελεήμονα γίνονται κι άλλα πράγματα -διακίνηση ναρκωτικών, άστεγοι, πορνεία κλπ κλπ- βρήκαν πάτημα οι ακροδεξιοί και έτσι έκλεισε η πλατεία. Δε διανοούμαι, όσο ρατσιστές και αν είμαστε, ότι οι κάτοικοι του Αγ. Παντελεήμονα έκλεισαν μια πλατεία μόνοι τους, απλά και μόνο επειδή εκεί έπαιζαν παιδιά μεταναστών. Άσχετο αν τα μίντια το παρουσιάζουν έτσι.

    Όχι ότι είναι δίκαιο να κλείνεις μια πλατεία, ακόμα κι αν υπάρχει πρόβλημα εγκληματικότητας, αλλά νομίζω ότι πολλοί αριστεροί, παρουσιάζοντας τους κατοίκους αυτών των περιοχών ως λυσσασμένους ρατσιστές, το μόνο που καταφέρνουν είναι να αποξενώνουν και να στιγματίζουν περισσότερο κατοίκους περιοχών που ούτως ή άλλως νιώθουν παραγκωνισμένοι.

    Γι’ αυτό ο Συνάσπισμος δεν πάει καλά, και αν θέλει να δει θεού πρόσωπο, καλά θα κάνει να αφήσει την βολονταριστική ρητορική που σπρώχνει τον κόσμο στο ΛΑΟΣ και να σοβαρευτεί λιγάκι στο θέμα της μετανάστευσης. Όσο κι αν δεν μας αρέσει, είναι ένα θέμα που χρειάζεται συγκεκριμένες πολιτικές και διαχείριση, δεν πρόκειται να αυτορρυθμιστεί επειδή θα αποφασίσουμε ότι όλοι αγαπιόμαστε.

  15. Οι μετανάστες είναι άνθρωποι που αναγκάστηκαν να αφήσουν την πατρίδα τους όχι επειδή είχαν καμία πρεμούρα να έρθουν να μας κατοικηθούν στο κεφάλι και να μας χαλάσουν την ήρεμη ζωή μας. Αναγκάστηκαν να έρθουν γιατί στις χώρες τους είτε βιώνουν τον πόλεμο που εμείς οι Δυτικοί προκαλέσαμε πηγαίνοντας και βομβαρδίζοντας τους στο όνομα της δημοκρατίας για να δουλέψουν οι αμυντικές μας βιομηχανίες (επιθετικές) είτε γιατί διορίσαμε δικτάτορες που έκαναν την ζωή τους αφόρητη. Μεγάλο ρολό έχει παίξει επίσης το μπάσιμο σε αυτές τις χώρες εταιριών οι οποίες με την συνενοχή των κυβερνήσεων τις οποίες εμείς διορίσαμε καταδυναστεύουν τον πληθυσμό τους. Άνθρωποι που ποτέ δεν είχαν πρόβλημα πείνας σήμερα πεινάνε για να πλουτίζουν κάποια σαΐνια της Monsanto υπερατλαντικά και να παίζουν στο χρηματιστήριο του Chicago τις σοδιές ρυζιού που θα παραχθει 5 χρόνια από τώρα. Την πλειονότητα των προβλημάτων τους άρα την δημιουργούν οι πολιτικές των δικών μας κυβερνήσεων. Ως έλληνες έχουμε το λιγότερο δίκαιο να μιλάμε για τους μετανάστες, ξεχάσαμε τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης? Είναι χρέος μας να βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους στις χώρες τους και όχι να τους καταδυναστεύουν οι κυβερνήσεις και οι πολυεθνικές μας.

  16. Κείμενο του Δημήτρη Μπελαντή
    —-
    Δημήτρης Μπελαντής

    Η Αχαρνών εργαστήρι του φασισμού

    Αυτό που συμβαίνει στον Άγιο Παντελεήμονα δεν έχει ακόμη αναλυθεί ικανοποιητικά. Η δυνατότητα μιας οργάνωσης σαν την Χρυσή Αυγή να στρατολογεί ακόμη και στα πλαίσια μιας μετωπικής οργάνωσης (Επιτροπές Κατοίκων) δεκάδες ως εκατοντάδες ανθρώπους και να τρομοκρατεί συστηματικά τους μουσουλμάνους μετανάστες, να τους κυνη\γά και να τους μαχαιρώνει, να καίει τους τόπους λατρείας τους, η συγκάλυψή της και ενίσχυσή της από την Αστυνομία και άλλους παρακρατικούς μηχανισμούς, η δημιουργία ενός κλίματος τρόμου εναντίον της Αριστεράς και των φιλομεταναστευτικών οργανώσεων, η καλλιέργεια μιας συστηματικής πίεσης κατά των κατοίκων της περιοχής που δεν συμμερίζονται τις ακροδεξιές απόψεις, είναι γεγονότα πρωτόγνωρα για την μεταπολιτευτική Ελλάδα.

    Έχει προηγηθεί η επιχείρηση εκκένωσης του πρώην Εφετείου κατά των μεταναστών, οι οποίοι διαβιούν αναγκαστικά σε αυτό υπό αθλιες συνθήκες, από κάποιες εκατοντάδες μέλη της Χρυσής Αυγής καθώς και η παρακρατική κάλυψή τους από τις αστυνομικές δυνάμεις. Έχει επίσης προηγηθεί η συστηματική επίθεση σε μετανάστες σε εργατικές –λαϊκές περιοχές όπως η Νέα Ιωνία αλλά και περιστατικά σχετικής δικάιωσης ακροδεξιών ηγετών όπως η περίπτωση Πλεύρη και οι δικαστικές αποφάσεις για το βιβλίο του σχετικά με τους Εβραίους. Αλλά και η σχετική ενίσχυση του κόμματος ΛΑΟΣ και η σκανδαλώδης προβολή και ενίσχυσή του από τα ΜΜΕ

    Τα παραπάνω δεν σημαίνουν κατ’ αρχήν ότι έχουμε μπει ως χώρα σε μια γενικευμένη κατάσταση εκφασισμού. Δεν έχουμε ακόμη ένα πολύ μαζικό φασιστικό κίνημα στην Ελλάδα ούτε έχουν αποκτήσει ακόμη βαθειές κοινωνικές ρίζες. Θα υποστηρίξουμε όμως ότι τόσο κοινωνικές όσο και πολιτικές αιτίες καθιστούν πλέον προσφορότερο το κοινωνικό έδαφοςς για φασιστικές αντιλήψεις και πρακτικές.

    1. Η διπλή ριζοσπαστικοποίηση,η κρίση και η κρατική συγκάλυψη/ ενίσχυση μετά τον Δεκέμβρη

    Από ότι φάνηκε, ο Δεκέμβρης υπήρξε μια καμπή σοβαρου κλονισμού του πολιτικού και κοινωνικού συστήματος. Η ριζοσπαστικοποίηση της νεολαίας και το ξέσπασμα της κοινωνικής εξέγερσης αντιμετωπίσθηκαν δύσκολα από το κράτος της ισχύουσας νομιμότητας. Δεν είναι τυχαίες οι τακτικές κινήσεις του Υπουργού Δημόσιας Τάξης, οι οποίες σηματοδοτούσαν μια αδυναμία καταστολής της εξέγερσης στα πλαίσια ενός ευλόγου κόστους αλλά και οι δηλώσεις τότε παραγόντων για μια πιθανή χρήση του στρατού κατά της εξέγερσης.

    Επίσης, η εξέγερση σηματοδοτεί μια συγκυρία όπου η κρίση του συστήματος διακυβέρνησης τείνει να εξελιχθεί σε γενική πολιτική κρίση, κρίση ηγεμονίας και άρα κρίση του δεσμού εκπροσώπησης ανάμεσα σε κυβερνώντες και κυβερνώμενους. Η κρίση της κυρίαρχης ιδεολογίας και ιδίως ανάμεσα στην νεολαία και την επισφαλή εργασία υπερβαίνει πλέον κατά πολύ την αμφισβήτηση προς την τρέχουσα διαχείριση και τα υπαρκτά κυρίαρχα κόμματα και τις κυβερνητικές πρακτικές τους. Αναζητούνται εναλλακτικές και πέρα από την μεταρρύθμιση του συστήματος διακυβέρνησης αν και με τυφλό τρόπο και χωρίς ορατή στρατηγική-πράγμα αρκετά συχνό στον ώριμο μητροπολιτικό καπιταλισμό.

    Παρά το ότι δεν γενικεύτηκαν τελικά οι όψεις κρίσης ηγεμονίας, κάποιες διαστάσεις τους παραμένουν λανθάνουσες και εξακολουθούν να μας απασχολούν και σήμερα.

    Σε αυτές τις συγκυρίες η κρίση του δεσμού εκπροσώπησης δεν οδηγεί μονοσήμαντα σε ριζοσπαστικοποίηση της Αριστεράς αλλά και σε αντίστοιχη ριζοσπαστικοποίηση της Δεξιάς.

    Ιδίως όταν η παρακμή των κυρίαρχων κομμάτων εκδηλώνεται και μέσα από την διαφθορά και την αναξιοπιστία των βασικών πολιτικών προσώπων, η κριτική του πολιτικού συστήματος λαμβάνει διπλή όψη – πέρα από τον αριστερό ριζοσπαστισμό θα φανεί και ο δεξιός και μάλιστα πέρα από τα «ευπρεπή» όρια του ΛΑΟΣ αν και σε συμπαιγνία με αυτό.

    Όπως έχει αποδειχθεί ιστορικά ο συνδυασμός του κοινοβουλευτικού μπλοκαρίσματος, της ταξικής πόλωσης, της οικονομικής κρίσης και της διαφθοράς ισχυροποιεί τους ως τώρα ισχνούς φασιστικούς θύλακες. Ας θυμηθούμε εδώ α) το μεγάλο σκάνδαλο Σταβίσκυ και την εξαιρετικά ισχυρή προσπάθεια της γαλλικής Ακροδεξιάς –ιδίως των Σταυρών της Φωτιάς- να πιέσει ή και καταλάβει την κρατική εξουσία στις 6-2-1934 και β) το φούσκωμα του ναζισμού στη Βαϊμάρη κατά τον Μεσοπόλεμο και ιδίως μετά το ξέσπασμα της κρίσης του 29.

    Όταν το μαζικό κίνημα και ιδίως στην εξεγερσιακή του μορφή κάνει μια κλιμάκωση και μετά υποχωρεί, ενώ η πολιτική κρίση συνεχίζει να χρωματίζει το σκηνικό, είναι η ώρα του δεξιού ριζοσπαστισμού να παραλάβει την σκυτάλη.

    Είναι προφανές ότι ο δεξιός ριζοσπαστισμός έχει την κρατική ανοχή και στήριξη έναντι του κινδυνου του αριστερού ριζοσπαστισμού..Αποτελεί τη χρήσιμη δεξαμενή σκόπιμου προσανατολισμού πληβειακών και μικροαστικών στρωμάτων. Αποτελεί την εφεδρεία κατά της Αριστεράς αλλά και στοχοποιούμενων από την εξουσία κοινωνικών ομάδων σε πρακτικές που δεν μπορεί να υιοθετήσει και να εκφράσει ακόμη ο ίδιος ο κρατικός μηχανισμός. Αποτελεί μια μορφή κρατικού δικτύου έξω από τα όρια της νομιμότητας («παράλληλο δίκτυο» κατά τον Πουλαντζά).

    Σε κάθε περίπτωση, η παρέμβαση της Ακροδεξιάς οργανώνεται γύρω από μια ερμηνεία του «εθνικού συμφέροντος» και έχει ως στόχο έναν ορισμένο εχθρό ( σχέση Εχθρού-Φίλου). Στη Γαλλία του 34 ήταν οι κερδοσκόποι και οι Εβραίοι, στη Γερμανία ήταν οι Εβραίοι και οι κομμουνιστές. Σήμερα, σε ένα κέντρο της πόλης εγκαταλελειμμένο από την κρατική εξουσία, ο εχθρός είναι βασικά οι μετανάστες. Και το φόντο το οικονομικό ρήμαγμα των ελληνικών μικροαστικών και εργατικών-πληβειακών στρωμάτων που ξεσπά πάνω στους μετανάστες.

    2. Οι μετανάστες στο κέντρο της Αθήνας

    Η ένταση των μεταναστευτικών ροών σε μια διεθνή συγκυρία όπου η πείνα και ο πόλεμος είναι η «κοινή μοίρα» του Τρίτου Κόσμου δημιουργεί ένα τεράστιο εργατικό δυναμικό στις μητροπόλεις είτε υπερεκμεταλλευόμενο είτε λειτουργούν ως ένας ευμεγέθης εφεδρικός στρατός. Εδώ λειτουργεί μια απόλυτη διπλή γλώσσα των ιδεολόγων της άρχουσας τάξης. Από τη μια πλευρά ξεζουμίζουν αυτό το δυναμικό κάτω από απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και διαμονής. Από την άλλη δημιουργούν σε καιρούς αναταραχής ένα ρεύμα «τάξης και ασφάλειας», το οποίο στρέφεται κατά των μεταναστών κυρίως ως φορέων εγκληματικότητας, βρωμιάς, εκφυλισμού κλπ.

    Πράγματι, ο αντιμεταναστευτικός λόγος είναι βασικός μοχλός χτισίματος κοινωνικοταξικών συμμαχιών ανάμεσα στον συνασπισμό εξουσίας και στα ταλανιζόμενα από την κρίση μεσαία και εργατικά στρώματα. Ουσιαστικά η «κρίση τάξης και ασφάλειας» είναι η κορυφή του παγόβουνου, η οποία συγκαλύπτει την κρίση υπόστασης και τις ανησυχίες αυτών των στρωμάτων σε καιρούς οικονομικά και κοινωνικά χαλεπούς. Η «κρίση ασφάλειας» είναι αντεστραμμένη και παραμορφωμένη εικόνα της δυσανεξίας στρωμάτων απέναντι στην κοινωνική κρίση.

    Χωρίς να παραγνωρίζουμε πραγματικά προβλήματα ασφάλειας που πηγάζουν από την εκπληκτική συμπίεση των μεταναστών πρέπει να δούμε το κύριο : ότι δηλαδή η άρχουσα τάξη δημιουργεί ή έστω ανέχεται θύλάκες δεξιάς ριζοσπαστικοποίησης ακριβώς για να διοχετεύσει την οργή και απελπισία πληττόμενων κοινωνικών στρωμάτων ακριβώς όπως η δυτικογερμανική κυβέρνηση ανέπτυξε την αντιτρομοκρατική υστερία στα 1970-1978 για να στρέψει το ενδιαφέρον των πολιτών από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης και της αλλαγής ρυθμιστικού παραδείγματος προς τον νεοφιλελευθερισμό.

    Από την άλλη πλευρά, τα πιο μετριοπαθή ακροδεξιά κόμματα (όπως το ΛΑΟΣ) γινονται οι μηχανισμοί διαμεσολάβησης ανάμεσα στις φασιστικές συμμορίες και το κράτος – λειαίνουν τον λόγο των συμμοριών και προσπαθούν να τον τρέψουν σε κρατική πολιτική.

    Ένας επιπλέον λόγος που η τάση εκφασισμού βρίσκει έδαφος πέρα από την ενδογενή και διεθνή οικονομική οικονομική κρίση και την αύξουσα ανεργία είναι η ίδια η κοινωνική εγκατάλειψη του κέντρου της μητρόπολης και των μεταναστευτικών συνοικιών από τις κυβερνήσεις και τα κέντρα εξουσίας ( Δήμος, Αστυνομία κ.α.). Η ερημοποίηση και γκεττοποίηση του κέντρου δεν αποτελεί απλώς μια γιγαντιαία παράλειψη της εξουσίας. Μελέτες όπως του Mike Davies για το Λος Άντζελες του ’90 έχουν δείξει ότι η γκεττοποίηση συνιστά και μια συνειδητή πολεοδομική στρατηγική της εξουσίας. Πέρα από υπαρκτά και σημαντικά κερδοσκοπικά παιχνίδια ( υποβάθμιση και εκ νέου αναβάθμιση τμημάτων του κέντρου) η αστική εξουσία ενδιαφέρεται για την δημιουργία δεξαμενών του φτωχού πληθυσμού και χωροταξικής αποκοπής του από τα προνομιούχα στρώματα και τάξεις.

    Πλην όμως, η κατάργηση των κοινωνικών και δημοτικών υπηρεσιών σε αυτές τις ζώνες λόγω του μεταναστευτικού τους πληθυσμού έχει και «παράπλευρες συνέπειες: πέρα από το γεγονός ότι τα ντόπια εργατικά και μικροαστικά στρώματα πλήττονται και αυτά άμεσα από την εγκατάλειψη και στρέφονται έτσι σε ρατσιστικές λογικές, ο ίδιος ο κοινωνικός ιστός διαλύεται με αποτέλεσμα δευτερογενή φαινόμενα αταξίας, βίας και εγκληματικότητας. Η εξουσία δημιουργεί ακριβώς εκείνα τα προβλήματα που η ίδια επικαλείται για να στηρίξει τον αυταρχισμό. Αλλά και οι πιέσεις που δέχεται από στηρίγματά της για περισσότερη τάξη είναι απόρροια των πολιτικών της.

    Τώρα, η ύπαρξη μιας έντονης οικονομικής κρίσης διαπλέκεται με την εγκατάλειψ η, γκεττοποίηση του κέντρου της πόλης και με την κρίση των κυρίαρχων κομμάτων, η οποία οριακά τείνει να υπερβεί τα όρια μιας κρίσης διακυβέρνησης. Οι παράγοντες για την άνοδο του δεξιού ριζοσπαστισμού είναι υπαρκτοί.

    Αυτό που είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα αλλά και στην επίθεση στο Εφετείο είναι η τοπική τάση βαθέματος των δεσμών των φασιστικών συμμοριών με τις μάζες. Η δημιουργία μετωπικών οργανώσεων περιβάλλει τις ομάδες κρούσης με μια ευρύτερη κοινωνική συνοχή και υποστήριξη. Έτσι, η βία εμφανίζεται ως βία επιθυμητή τοπικά και κοινωνικά νομιμοποιημένη. Όταν μια μετωπική οργάνωση με 100 ανθρώπους περιβάλλει δεκαπέντε μαχαιροβγάλτες και τραμπούκους, οι τελευταίοι δικαιολογούν τη δράση τους ως έκφραση της κοινωνικής βούλησης, της λαϊκής ορμής και οργής. Αυτό το φαινόμενο είναι ριζικά νέο και ενδέχεται να αποτελέσει πιλότο και για άλλες υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας. Αν αυτό δεν ανασχεθεί άμεσα, οι προοπτικές για την πλέον ακραία Ακροδεξιά θα καταστούν ευοίωνες. Ας θυμηθούμε εδώ και την περίπτωση του «Εθνικού Μετώπους» στη Γαλλία και την Αγγλία και την για χρόνια μαζικοποίησή τους. Επίσης, είναι σημαντικό ότι γραφεία ακροδεξιών ομάδων έχλουν αρχίσει να ιδρύονται σε υποβαθμισμένες πόλεις και συνοικίες (π.χ. Πάτρα).

    3. Η διανόηση της Ακροδεξιάς

    Θα ήταν υπερβολικό να θεωρήσουμε ότι ένα κόμμα σαν το ΛΑΟΣ αρκεί για να θεμελιώσει την οργανικής διανόηση της Ακροδεξιάς και να την συνδέσει και με πιο ακραίες οργανώσεις της παράταξης αυτής. Παραμένει ένα ισχυρό δίκτυο, σημείο συνοχής και αναφοράς των πιο ακραίων οργανώσεων αλλά όλο και περισσότερο περιβάλλεται και από άλλα δίκτυα.

    Πέρα από τις μετωπικές οργανώσεις του ΛΑΟΣ και της Χρυσής Αυγής (μικροαστοί, απόστρατοι, πληβειακά στρώματα, καθαροί φασίστες κλπ), αναπτύσσονται πολλές διαφορετικές εστίες και κέντρα προβληματισμού, με διείσδυση στη νεολαία και σε θεματικούς κύκλους ενδιαφερόντων (π.χ. στρατιωτικά περιοδικά, εκδόσεις για τον Ελληνισμό, βιβλιοπωλεία κλπ ) Ορισμένα μάλιστα από αυτά τα ιδεολογικά κέντρα έρχονται σε επαφή και με εθνοκεντρικούς κύκλους προερχόμενους από την Αριστερά (φαινόμενο «μεταμορφισμού» των διανοουμένων κατά τον Γκράμσι ). Δεν βρισκόμαστε ακόμη σε ένα κλίμα «συντηρητικής επανάστασης», σίγουρα όμως η ευκολία και το θράσος του αναθεωρητικού λόγου σχετικά με τον ναζισμό θα πρέπει να μας προβληματίσει.

    Η θεματοποίηση του μεταναστευτικού κινδύνου επηρεάζει άμεσα και τομείς της ίδιας της «Νέας Δημοκρατίας», ιδίως της λεγόμενης Λαικής Δεξιάς. Επίσης, βοηθά να νομιμοποιηθεί τοΛΑΟΣ ως μη ακραίο κόμμα ως και πιθανό να συγκυβερνήσει την Ελλάδα μαζί με τη «Νέα Δημοκρατία».

    Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι εντός της Ακροδεξιάς αναπτύσσονται δυο διαφορετικές αλλά συγκλίνουσες κατ’ αποτέλεσμα ιδεολογίες σχετικά με το μεταναστευτικό. Η ακραία ναζιστική, η οποία θεωρεί τους μετανάστες υπάνθρωπους και η άποψη της «μετριοπαθούς Ακροδεξιάς», η οποία συσπειρώνει και τμήμα των Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ. Κατά την τελευταία, οι μετανάστες είναι άνθρωποι ίσης αξίας με εμάς αλλά καλό είναι να μείνουν στη χώρα τους γιατί η οικονομία μας δεν τους αντέχει/μας πάιρνουν τις δουλειές αλλά και γιατί η υπερπαρουσία τους διαστρέφει τον εθνικό μας χαρακτήρα (Καρατζαφέρης).

    Επίσης, αξίζει να αναφερθεί η επικοινωνιακή στρατηγική πολλαπλών μπλογκς, τα οποία επηρεάζουν σημαντικά και τμήμα της Νέας Δημοκρατίας.

    Στη διανόηση της Ακροδεξιάς αξίζει να ενταχθεί και το φαινόμενο Πλεύρη, το οποίο κινείται προς την πιο ακραία εκδοχή αλλά και προσδίδει στην νέα Ακροδεξιά στοιχεία ιστορικής συνέχειας με την παραδοσιακή φιλοδικτατορική Ακροδεξιά. Αυτή η έλλειψη συνέχειας και γείωσης στον εθνικό πολιτικόκορμό (πιο πολύ στην ακραία εκδοχή) είναι και ένα από τα πιο φλέγοντα προβλήματα της νέας ελληνικής Ακροδεξιάς. Και πώς να γειωθείς στον εθνικό κορμό, όταν δηλώνεις χιτλερικός δηλαδή τάσσεσαι υπέρ των πρώην κατακτητών της χώρας σου ;

    4.Οι φάλαγγες της Μαύρης Τάξης

    Όπως και στην περίπτωση της Βαϊμάρης, η ενίσχυση της πιο ακραίας «Ακροδεξιάς» εκφράζεται με την συγκρότηση μιας μορφής ταγμάτων εφόδου. Αυτοί που προπηλακίζουν και τραυματίζουν τους μετανάστες σήμερα και αύριο και τους υποστηρικτές τους είναι ένας σκληρός στρατιωτικοποιημένος πυρήνας ακόμη σε χαμηλά αριθμητικά επίπεδα.

    Υπάρχουν, όμως, και εδώ καινούρια μετά το ’74 δεδομένα, τα οποία πρέπει να μας προβληματίσουν.

    1. Η πλήρης ασυλία και στήριξη των ταγμάτων εφόδου από την Αστυνομία, κάτι αδιανόητο λ.χ. για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

    2. Η δημιουργία σε επιλεγμένες περιοχές Επιτροπών Κατοίκων που περιστοιχίζουν και νομιμοποιούν τα τάγματα εφόδου.

    3. Το χτύπημα συμβολικών στόχων (π.χ. τζαμιά), το οποίο ωθεί έναν χαμηλής έντασης Εμφύλιο με τους μουσουλμάνους μετανάστες και να τους ριζοσπαστικοποιήσει σε ισλαμική κατεύθυνση.

    4. Η βίαιη τρομοκρατία που αρχίζει να αναπτύσσεται στον Άγιο Παντελεήμονα σε βάρος και της ίδιας της Αριστεράς (επίθεση σε ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ κλπ), η οποία συνδυάζει την αντιξένη ιδεολογία με τον ακραίο αντικομμουνισμό με αποτέλεσμα ακόμη και την ακύρωση εκδηλώσεων της Αριστεράς..

    Τέτοια τρομοκρατία υπήρξε και παλαιότερα (βόμβες το 76-77, «Νέα Τάξη» ) αλλά δεν είχαν τόσο εμφανή στήριξη και τροφοδότηση από τον κρατικό μηχανισμό.

    5. Η τρομοκρατία κατά του ουδέτερου τμήματος του πληθυσμού/ μαζί μας ή εναντίον μας.

    Ο συνδυασμός αντιμεταναστευτικής ιδεολογίας και αντικομμουνισμού θυμίζει έντονα το αντίστοιχο της Βαϊμάρης (τηρουμένων πάντοτε των αναλογιών). Το χτύπημα κατά του αποδιοπομπάιου τράγου (που περιλάμβανε τότε και την πρόθεση σκλαβοποίησης έως εξόντωσης των Εβραίων ως εργατικού δυναμικού) συνδυάζεται πάντοτε με τον αντικομμουνισμό και το χτύπημα των διαφωτιστικών/ χειραφετητικών ιδεολογιών. Η Μαύρη Τάξη εδραιώνεται καταστρέφοντας πάντοτε τα αριστερά κινήματα και εδραιώνοντας έναν συνδυασμό ανορθολογισμού και αντιδραστικού τεχνοκρατικού ορθολογισμού. Άρα, η Αριστερά δεν μπορεί να ελπίσει ότι χτυπώντας μόνο τους μετανάστες οι ακροδεξιοί θα την αφήσουν ήσυχη.

    5. Η γραμμή άμυνας.

    Ένα ακόμη νέο ποιοτικό στοιχείο είναι η κάθοδος της Χρυσής Αυγής στις Ευρωεκλογές και η νομιμοποίησή της από νεοφασιστική ομάδα σε θεσμική πολιτική οργάνωση.

    Είναι εντυπωσιακό ότι το γεγονός αυτό μικρή έως καμία αντίδραση δεν έχει προκαλέσει. Παρά ταύτα από εδώ και στο εξής η Χρυσή Αυγή θα απολαμβάνει μιας θέσης αντίστοιχης με τις αριστερές εξωκοινοβουλευτικές οργανώσεις.

    Η γραμμή άμυνας στα πλαίσια του ελληνικού Συντάγματος δεν μπορεί να είναι η νομική απαγόρευση ή διάλυση της Χ.Α., αφού το Σύνταγμα δεν προβλέπει αυτή τη διαδικασία για πολιτικά κόμματα (αντίθετα από το γερμανικό) παρά μόνο για σωματεία (29 και 12 του Σ)..

    Πιθανότατα, μια ευρεία χρήση του αντιρατσιστικού νόμου του 1979 μπορεί να αποτελέσει σε συρροή με τα άλλα διαπραττόμενα αδικήματα μια μορφή νομικής ασπίδας κατά της Χ.Α. (παρά τα προβλήματγα συνταγματικότητας που έχει αυτός ο νόμος και τα οποία αξιοποίησε και ο Πλεύρης για την αθώωσή του).

    Σε κάθε περίπτωση όμωςα τα όρια μιας νομικής /κανονιστικής αντιμετώπισης της Χ.Α. με δεδομένο και το κρατικό της back up είναι στενά και πολύ περιορισμένα.

    Η αντιμετώπιση της Χ..Α υποθέτει κατ’ αρχήν ένα Ενιαίο Μέτωπο της Αριστεράς σε αντιφασιστική κατεύθυνση και το τέλος της υποτίμησης του κινδύνου (αμελούς ή σκόπιμης). Ακόμη και το ΚΚΕ που ποιούσε τηννήσσα βλέπει τώρα τον κόσμο του να βάλλεται.

    Είναι απολύτως βέβαιο ότι η Χ.Α. δεν θα νικηθεί στο πεδίο κυρίως των νόμων και διαταγμάτων αλλά στο πεδίο α) της πλήρους πολιτικής της απομόνωσης με μια στρατηγική επανάκτησης τμήματος των πληττόμενων στρωμάτων χάρη σε μια γραμμή ταξικής συναδέλφωσης Ελλήνων και αλλοδαπών εργαζομένων και ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων και β) στο πεδίο της ισχύος και της δυνατότητας πολιτικής αντιπαράθεσης με την Ακροδεξιά, ειρηνικής ή και βίαιης ανάλογα με τις συνθήκες, ακόμη και με την έννοια της αυτοάμυνας γ) στο πεδίο της ανάδειξης του ρόλου του κρατικού μηχανισμού. Ας θυμηθούμε εδώ ότι καμία αντιπαράθεση με τον φασισμό διεθνώς δεν παρέλειψε να αναμετρηθεί και στο πεδίο της ισχύος. Αυτό το έχει καταλάβει στην Ελλάδα ο αναρχικός χώρος. Ας το καταλάβουμε και εμείς.

  17. Ο Δημήτρης Μπελαντής κάνει νομίζω ένα σοβαρό λάθος.Ενώ πολύ σωστά αναφέρει ότι η ακροδεξία δημιουργεί ένα κλίμα που στηρίζεται στην » τρομοκρατία κατά του ουδέτερου τμήματος του πληθυσμού/ μαζί μας ή εναντίον μας» στο τέλος υιοθετεί παρόμοια στάση. Δημιουργεί δύο πόλους Αριστερά/Ακροδεξία και μας καλεί να πάρουμε θέση. Δε μπορούμε σ’ ένα τέτοιο πρόβλημα να μιλάμε μόνο με τους περιοριστικούς όρους Αριστερά vs Ακροδεξιά.
    Και εξηγούμαι: Γιατί νομιμοποιείται μόνο η Αριστερά και οι αναρχικοί να έχουν λόγο για το φασισμό. Δηλαδή οι πασόκοι και οι νεοδημοκράτες είναι όλοι φασίστες;
    Οι αγανακτισμένοι πολίτες επίσης, είναι παρακλάδια της Χρυσής Αυγής; Πώς θα ξεχωρίσουμε έναν ακροδεξιό-φασίστα και θα αντιπαρατεθούμε μαζί του ειρηνικά ή βίαια ανάλογα με τις συνθήκες; Και εν πάση περιπτώσει γιατί να «τσακίσω» την κυρία Φρόσω που μπορεί κάκιστα να έκλεισε την παιδική χαρά αλλά πολύ πιθανόν να πίνει το καφεδάκι της το πρωί με τον Αλβανό μετανάστη. Μάλλον θα τη στρέψω στη Χρυσή Αυγή. Εκείνο που θα έκανα για την κυρία Φρόσω θα ήταν εκτός από το να την ακούσω και να διαφωνήσω μαζί της, υπενθύμιζοντας για παράδειγμα την προσφορά των μεταναστών στη χώρα μας, να την έπαιρνα και να πηγαίναμε μαζί στο παλιό Εφετείο για να δει πώς ζουν οι συνάνθρωποί μας. Θα της έδειχνα φωτογραφίες από πνιγμένους και κακοποιημένους μετανάστες. Θα την πήγαινα σε ένα σχολείο μεταναστών για να καταλάβει ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι πρεζάκια και αλκοολικοί. Θα προσπαθούσα να την πείσω να παλέψει για ένα κράτος δικαίου και πρόνοιας. Πάντως δεν θα της έκλεινα το στόμα, δε θα τη χαρακτήριζα φασίστρια.
    Μάλλον θα επέλεγα τον τρόπο αντίδρασης της Στέλλας Πρωτονοταρίου από το να εμπλακώ σε ανέξοδες κατηγοριοποιήσεις.
    Β.Λ.

  18. Με όλα αυτά που διάβασα το μόνο που θα μπορούσα να σκεφτώ για τον εαυτό μου είναι: Πόσο ρατσίστρια είμαι τελικά?
    Κανείς δεν νομίζω να είχε πρόβλημα με όλες αυτές τις ορδές μεταναστών (έβλεπα χθες στις ειδήσεις μόνο το 2008 ήρθαν παράνομα στη χώρα περίπου 150,000!!!)αν είχε λύσει τα «προβλήματα» του? Οπως επίσης πρέπει να παραδεχτούμε ότι η μεγαλύτερη πηγή των προβλημάτων των μεταναστών και των γηγενών είναι κυρίως το «κράτος πρόνοιας»!
    Δυστυχώς δεν μπορούμε να βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους γιατί είμαστε πολύ απασχολημένοι προσπαθώντας να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας.
    Νομίζω όλοι οι προηγούμενοι που έχουν γράψει ως τώρα θα πρέπει να ζούνε σε έναν άλλον κόσμο ή ίσως έχουν μεγαλύτερη παιδεία από εμένα. Δεν ξέρω αν φταίει το ΛΑΟΣ, η Χρυσή Αυγή ή οποιοδήποτε άλλο κόμμα για όλα αυτά. Ποιος μπορεί να με παρασύρει να κάνω κάτι που δεν θέλω? Εγώ τρομάζω γιατί βλέπω και ακούω γύρω μου όλο και περισσότερους ανθρώπους να έχουν κουραστεί από όλη αυτή την κατάσταση με τους μετανάστες. Αυτό μπορεί να σε παρασύρει μόνο. Οτι βλέπεις ότι η χώρα που μεγάλωσες και λατρεύεις και δεν θες με τίποτα να αποχωριστείς σε πληγώνει καθημερινά στην υγεία,στην παιδεία κα’.
    Το παιδί μου δεν το πήραν στον παιδικό γιατί προηγούνται τα παιδιά των μεταναστών.Αυτό είναι πρόβλημα για μένα. Τον άνδρα μου τον είχαν διώξει στο παρελθόν από τη δουλειά μαζί με όλους τους Ελληνες συναδέλφους του. Αυτό ήταν πρόβλημα για μένα. Αν το κράτος λοιπόν είχε φτιάξει όλη την ιστορία σωστά όταν άνοιγε την πόρτα στους μετανάστες κανείς δεν θα είχε τώρα φτάσει σε αυτό το σημείο.
    Δεν νομίζω λοιπόν ότι είναι τόσο τραγικό να θές το ποσοστό των μεταναστών να φτάσει στο σημείο που μπορεί ο τόπος σου να αντέξει. Εχουμε 35% επί του συνολικού πληθυσμού μας σε μετανάστες?Εσείς λοιπόν που είστε τόσο προοδευτικοί τι λέτε? Βλέπετε να το αντέχουμε? Ε! τότε μάλλον πράγματι εγώ είμαι ρατσίστρια. Παρόλα αυτά ο γίος μου στην παιδική χαρά που πηγαίνουμε κάνει με όλα τα παιδάκια παρέα,ακόμα και άν είναι μετανάστες…. Τι φταίει ο απλός κόσμος? Αλλοι μας έφτασαν σε αυτό το σημείο,και ποιος ξέρει που θα φτάσουμε ακόμα…Πόσο χαμηλά!

  19. Γεωργία, θα συμφωνήσω ότι χρειαζόμαστε μια σοβαρή μεταναστευτική πολιτική.Αλλά έχω να σημειώσω και τα εξής χωρίς καμία πρόθεση να γίνω επιθετικός απέναντί σου. Αν είχαν επιλέξει στον παιδικό παιδιά άλλων Ελλήνων αντί για το δικό σου, θα το ανέφερες; Μη τα ρίχνουμε λοιπόν, όλα στους μετανάστες. Το θέμα δεν είναι να επιλεχθεί το δικό μου παιδί αντί των μεταναστών. Πάλι κάποιος θα είναι δυσαρεστημένος. Το θέμα είναι να υπάρχουν περισσότεροι παιδικοί σταθμοί για να μπορεί να πάει και το δικό σου παιδί και του μετανάστη.
    Παραθέτω ακόμα αποσπάσματα από άρθρο που έχουμε αναρτήσει παλιότερα στο blog για τους μετανάστες:» […]σε κάθε παραβατική συμπεριφόρα (ληστείες, ναρκωτικά κλπ.), όταν ο δράστης είναι μετανάστης πάντα τονίζεται η εθνικότητά του: “Αφγανός σε κατάσταση αμόκ αναστατώνει το κέντρο της Αθήνας, Αλβανός λήστεψε βενζινάδικο”, κοκ. Έχει ακούσει ποτέ κανείς: Έλληνας λήστεψε τράπεζα; Έλληνας έκλεψε περίπτερο; Το βλέπει λοιπόν, ο δύστυχος συνταξιούχος, τ’ ακούει ο έλληνας νοικοκυραίος, το διαβάζει ο κακοπληρωμένος υπάλληλος και αυτόματα στοχοποιεί τον μετανάστη[…] Επίσης «[…]σύμφωνα με έξι έρευνες του Ινστιτούτου Μεταναστευτικής Πολιτικής (παρουσιάστηκαν το Φεβρουάριο του 2005), το ποσοστό των κοινωνικών εισφορών των μεταναστών (ΙΚΑ, ΤΕΒΕ, ΟΓΑ) επί των αποδοχών τους είναι 43,1%, ενώ για τους Έλληνες το αντίστοιχο ποσοστό είναι 37,8%. Οι οικονομικοί μετανάστες, που είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ αποτελούν άνω του 10% επί του συνόλου των ασφαλισμένων. Οι Έλληνες ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ είναι 2.100.858 και οι αλλοδαποί 346.070, οι οποίοι συνεισφέρουν ετησίως στο ΙΚΑ 887.035.941 ευρώ. Επίσης, σε ό,τι έχει να κάνει με την παραβατικότητα των μεταναστών: ότι οι Έλληνες είναι αυτοί που έχουν τα πρωτεία σχεδόν σε όλους τους πίνακες αξιόποινων πράξεων (εκτός από το σχετικό με την επαιτεία) είναι λογικό αλλά και η παραβατικότητα των μεταναστών δεν παρουσιάζει μεγάλη αύξηση αλλά μάλλον μικρές αυξομοιώσεις .Δείτε το σχετικό site της αστυνομίας:
    http://www.astynomia.gr/images/stories/DOCS/eglimatikotita.pdf»
    Β.Λ.

  20. Θα το επαναλάβω. Οποιαδήποτε μεταναστευτική πολιτική που δεν στοχεύει στη ρίζα του προβλήματος, δηλαδή την ανάγκη του επίδοξου μετανάστη να αφήσει την χώρα του για ένα καλύτερο μέλλον είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Εδώ οι αμερικανοί αδυνατούν να ελέγξουν τα σύνορα τους με το Μεξικό. Όσο αυτοί οι άνθρωποι ζουν υπό άσχημες συνθήκες στην χώρα τους θα έρχονται. Όσους και να στείλεις πακέτο πίσω με το αεροπλάνο θα ξαναέρθουν και είναι έτσι και αλλιώς πάρα πολλοί. Η λύση του προβλήματος βρίσκετε στις χώρες τους. Ποσοστώσεις και επαναπατρισμοί είναι παιχνιδάκια για να ασχολιόμαστε ή διαφορετικά, για εσωτερική κατανάλωση. Απλά και εύπεπτα για τον καθένα. Για να μην ασχολιόμαστε με τα υπόλοιπα προβλήματα, εργασιακά, διαφθορά, συγκέντρωση του πλούτου κ.α.

  21. Asian Dub Foundation, FORTRESS EUROPE, 2003.

    Keep bangin’ on the wall
    Keep bangin’ on the wall
    OF FORTRESS EUROPE!

    2022 -A new European order
    Robot guards patrolling the border
    Cybernetic dogs are getting closer and closer
    Armoured cars and immigration officers
    A burning village in Kosovo
    You bombed it out now you’re telling us go home
    Machine guns strut on the cliffs of Dover
    Heads down people look out! we’re going over
    Burnin up! can we survive re-entry
    Past the mines and the cybernetic sentries
    Safe european homes built on wars
    You don’t like the effect don’t produce the cause
    The chip is in your head not on my shoulder
    Total control just around the corner
    Open up the floodgates Time’s nearly up
    Keep banging on the wall of Fortress Europe

    Keep banging
    Keep banging on the wall of Fortress Europe
    We got a right , know the situation
    We’re the children of globalisation
    No borders only true connection
    Light the fuse of the insurrection
    This generation has no nation
    Grass roots pressure the only solution
    We’re sitting tight
    Cos assylum is a right
    Put an end to this confusion
    Dis is a 21st century Exodus
    Dis is a 21st century Exodus

    Burnin’ up can we survive re-entry
    Past the landmines and cybernetic sentries
    Plane, train, car , ferry boat or bus
    The future is bleeding coming back at us
    The chip is in your head not on my shoulder
    Total control around the corner
    Open up the floodgates Time’s nearly up
    Keep banging on the wall of Fortress Europe

    Keep banging
    Keep banging on the wall of Fortress Europe
    This is a 21st century Exodus
    This is a 21st century Exodus

    They got a right – listen not to the scaremonger
    Who doesn’t run when they’re feel the hunger
    From where to what to when to here to there
    People caught up in red tape nightmare
    Break out of the detention centres
    Cut the wires and tear up the vouchers
    People get ready it’s time to wake up
    Tear down the walls of Fortress Europe

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: